Kursa katılmak isteyenler başvuru formunu doldurarak Bu posta adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır ve Bu posta adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır adreslerine  göndermeleri gerekmektedir. Başvuruları değerlendirilerek kursa kabul edildikten sonra 500 YTL kursa katılım ücretini. ODTÜ Döner Sermaye İşletmesi, T.C. Ziraat Bankası ODTÜ Şubesi 1537-8980700-5001 no.lu hesaba yatırması gerekmektedir. Başvuru için en son tarih 15 Temmuz 2009’dir.

 Çalıştay Tarihi
7,8,9 Ağustos 2009

Çalıştay Yeri
Ortadoğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Biyoloji Bilimleri Bölümü.
06531 Ankara
(İsteyenlere kalacak yer ODTU tarafından karşılanacaktır)

 Düzenleyenler
Prof.Aykut Kence (Ortodoğu Teknik Üniversitesi)
Doç.Dr. Tuğrul Giray (Puerto Rico Üniversitesi)
Dr. Devrim Oskay (Washington Eyalet Üniversitesi)

 Daha fazla bilgi için : Bu posta adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
Başvuru formunu indir


ÇALIŞTAY PROGRAMI


 7 AĞUSTOS CUMA
9:00 - 9:30 Çay ve Giriş Konuşması  (Prof. Dr. Aykut Kence)
9:30 - 10:30 Sunu - Arı Islahının Temel İlkeleri (Dr.Devrim Oskay)

10:30 - 11:30 Yapay dölleme aletleri ve aksesuarları arasındaki farklılıklar

Çalıştayın Amacına Yönelik Açıklama Yazısı

Ekolojik ve coğrafik özelliği nedeniyle ülkemiz binlerce yıldır birçok bal arısı ırkını ve ekotiplerini bünyesinde bulundurmaktadır. Ülkemiz, 4 milyonun üzerinde arı kolonisine ev sahipliği yapmaktadır. Bu da bizi dünya ülkeleri arasında 2. sıraya kadar çıkarmıştır. Yerli ırklara sahip olması nedeniyle ülkemiz arıcılığının yapısı sadece Türkiye için önemli olmayıp, bütün dünya için önemlidir. Ülkemizde en az 5 farklı bal arısı ırkı bulunmaktadır. Bunlar, Anadolu arısı (Apis mellifera anatolica); Kafkas arısı (Apis mellifera caucasica), İran arısı (Apis mellifera meda),Suriye arısı (Apis mellifera syriaca), ve Karniol arısının bir ekotipi (Apis mellifera carnica) (Kandemir ve ark.2000, Kence 2006).
Genetik geliştirme (ıslah) çalışmaları arıcılığın önemli konularındandır. Islah yöntemleri kullanılarak bal arılarının ekonomik açıdan önemli olan genetik özellikleri geliştirilebilir. Bu konu özellikle kendi yerli ırklarına sahip olan ülkelerin gen kaynaklarını koruyup geliştirmeleri için çok önemlidir. Avrupa ve Amerika ülkelerinde kışı iyi geçiren, Avrupa, Amerikan yavru çürüklüğü, kireç, Nosema hastalığına, Varroa zararlısına dirençli yüksek bal verimli ve oğul verme eğilimi düşük olan ırklar ve hatlar oluşturulmuştur. Bu ıslah ölçütlerinin oluşturulmasında koloni yönetiminin, ana arı yetiştirme ve yapay tohumlama tekniklerinin kullanımı arıcılık sektöründe ıslah programlarının başarıya ulaşmasında en etkili yollar olarak karşımıza çıkmaktadır.
Ana arılar doğada her çiftleşme uçuşunda bir erkek arı ile olmak üzere, genellikle birden fazla erkekle çiftleşme gerçekleştirir. Ortalama 7-17 erkek ile, bir kaç gün yada haftada çiftleşme olayını tamamlarlar (Winston 1987). Bal arılarının kontrollü çiftleştirilmesi izole edilmiş alanlarda veya yapay tohumlama tekniği uygulanarak gerçekleştirilmektedir. İzole alanlar çok yaygın bulunmadığı ve bu alanlarda istenen her çiftleştirme tasarımı uygulanamayacağı için yapay tohumlama tekniği doğal çiftleştirmeye göre daha önemli bir yere sahiptir. Erkek arılardan toplanan spermlerin ana arının üreme organına enjekte edilmesi olayına yapay dölleme (tohumlama) denir.
Yapay dölleme tekniği 1920’li yıllarında geliştirilmiştir. 1940’lı ve 1950’li yıllarda teknik çok iyi şekilde kullanılarak bal arılarında doğal yollarla ulaşılamayan bir genetik kontrol sağlanmıştır. Günümüzde bu teknik gelişmeye devam ederek, dünya çapında araştırma kurumları ve arıcılık sektöründe başarılı bir şekilde kullanılmaya devam edilmektedir.
Yapay dölleme tekniği sayesinde erkek arılardan toplanan sperm depolanabilir(Collins 2000). Günümüze kadar yapılan birçok araştırmada yapay  dölleme tekniği ve doğal çiftleştirme yolu ile döllenmiş ana arıların performansları karşılaştırılmıştır. Bu araştırmaların çoğunda, yapay olarak döllenmiş ana arıların üreme ve ürün verme performanslarıyla yaşam süreleri, doğal çiftleştirilmiş ana arılardan ya eşit ya da daha yüksektir (Cobey 2007).
Ayrıca deneysel biyolojide genomu bilinen önemli bir model canlı olan bal arısının kullanıldığı araştırmalarda genetik etkilerin belirlenmesi için yapay dölleme kullanılmaktadır.
Bu çalıştayın amacı ülkemizde bulunan yerli arı ırklarımızın korunması, ıslahı için gerekli olan en son geliştirilmiş ıslah yöntemlerini ve yapay dölleme tekniğini ülkemizdeki akademisyenlere ve üreticilere sunulmasıdır. Bu yöntemler ve teknik sayesinde ülkemizde bulunan yerli bal arısı ırkları korunması, ıslah programlarının yaygınlaştırılması tekniğin genetik etkilerin incelenmesinde kullanılması hedeflenmektedir.
Dr. Devrim Oskay lisans derecesini Trakya Üniversitesi Tekirdağ Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümünde, yüksek lisansını aynı üniversitede “Bal arısı yetiştirme ve ıslahı” üzerine, doktorasını Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunan, Puerto Rico Üniversitesi, Biyoloji bölümünde “Bal arısı genetiği ve davranışı” üzerine tamamlamıştır. Ohio State Üniversitesi’nden Bal arısı ıslahı ve yapay tohumlama tekniği üzerine eğitmenlik sertifikası bulunmaktadır. Dr. Oskay çalıştayda eğitmen olarak bulunacaktır.
 Kaynaklar
 Cobey, S. 2007 Comparison studies of instrumentally insemınated and naturally mated honey bee queens and factors affecting their performance. Apidologie 38 P:390-410.
Collins A. M. 200. Survival of honey bee (Hymenoptera: Apidae) spermatozoa stored at above freezing temperatures, J. Econ. Entomol. 93,568-571.
Kandemir, İ. Kence, M. and Kence A. 2000. Genetic and morphometric variation in honey bee (Apis mellifera L.) populations in Turkey. Apidologie 31:343-356.
Kence, A 2006. Türkiye Bal Arılarında Genetik Çeşitlilik ve Korunmasının Önemi. Uludağ Arıcılık Dergisi Şubat 2006, 25-32.
Winston, L, M. 1987 The Biology of the Honey Bee. Harverd University Press P 1-281