Arıcıların kovanlar arasında ekipman ve petek değişimleri sayesinde, arıların kolonilerini şaşırması ve yağmacılık yolu ile rahatlıkla yayılırlar. Varroa akarının üremesi ancak kuluçka petek gözlerinde gerçekleşir. Varroa petek gözü kapandıktan yaklaşık 60–70 saat sonra 4–5 tane yumurta yumurtlar. Bu yumurtalardan bir tanesinden erkek, diğerlerinden dişi bireyler meydan gelir. İşçi arı gözlerinde dişi varroa başına üreme oranı 1,3 tür. Bu oran erkek arı gözlerinde 2.6 dır.

Bal arısı larva ve pupası üzerinde beslenen varroların etkileri

1–3 Varroa ile bulaşmamış işçi arı pupalarının vücut ağırlığının %10 oranında düşük, 3 den yüksek sayıda varroa ile bulaşık olan işçi arıların pupalarının ağırlığının ise % 22 oranında azaldığı belirlenmiştir. Erkek arı pupalarında bu oranın %7 olduğu görülmüştür. Bu yüzden varroalar işçi arıları erkek arılardan daha ağır bir şekilde etkilemektedir.
    1–3 varroa akarının bulunduğu pupaların ergin arı olduktan sonra arı sütü ürettikleri bezlerin %13 oranında küçük olduğu, 3 den fazla sayıda varroa nın bulaşık olduğu işçi arı pupalarında ise bu bezin normalinden %31 oranında küçük olduğu tespit edilmiştir. Yine 1–3 arasında varroa bulaşık olan işçi arı pupalarının kanındaki protein oranı %27 düşük çıkmış, 3 den fazla sayıda varroa’nın bulaşık olduğu işçi gözlerindeki pupaların kanındaki protein oranı %50 düşük çıkmıştır.
    Varroa yoluyla 22 farklı virüsün bal arılarına bulaştığı da araştırmalarla ortaya konmuştur.Varroa ile bulaşık olan kolonilerin erkek arılarının yaşama oranları bulaşık olmayanlara göre %40 oranında azalmıştır. Varroa ile bulaşık olan kovanların erkeklerin yaşayanlarının % 57–64 oranında uçamadıkları gözlenmiştir. Ayrıca varroa ile bulaşık olamayan kolonilerin erkeklerinin sperm sayılarının 8.8 milyon olmasına karşılık iki tane varroa bulaşık olan gözlerde yetişen erkelerin sperm sayısının 5.3–4.3 milyon arasında olduğu tespit edilmiştir. Buda varro’nın erkek arı kalitesinde belli oranda düşme etkisinin olduğunun bir göstergesidir.
    Yapılan bir araştırmada, varroa ile bulaşık olmayan genç arıların yuvalarının yönü bulma amacıyla yaptıkları  uçuşlarından sonra kovanlarını bulamayanlarının oranı %20, varroa ile bulaşık olan arıların bu uçuşlarından sonra %36 sının kovanlarını bulamayarak geri dönemedikleri görülmüştür. Çalışmalar pupa döneminde varroa ile bulaşık olan işçi arıların tarlacı arı dönemlerinde daha kısa süreli ve az sayıda tarlaya çıktıklarını göstermiştir. Pupa döneminde varroa bulaşmış arıların pestisitlere karşı daha az dayanıklı olduğu da ortaya çıkmıştır.